Yabancı Dil Öğrenme ve Entegrasyon

Kökü büyük ölasılıkla kulaktadır. Tomatis'in temel ilkesine göre bir kişi ancak duyabildiği sesi üretebilir; ağız ve dil kasları ne kadar eğitilmiş olursa olsun, kulak o dilin frekans aralıklarını net biçimde algılamıyorsa telaffuz doğallık kazanamaz. Türkçe 1000-3000 Hz bandında yoğunlaşırken İngilizce 2000-12000 Hz'e kadar çıkan yüksek frekansları sıklıkla kullanır. Bir Türk konuşmacının kulağı bu bandı erken yaşta pasifleştirmiştir. Tomatis Yöntemi, İngilizce'nin ses haritasını taklit eden özel filtreli müzikle kulağı bu frekansları yeniden tanımaya yönlendirir; bu süreçten sonra aksandaki iyileşme, konuşma pratiği gerektirmeksizin kendiliğinden başlar.

Beyin plastisitesinin en yüksek olduğu dönemde (2-10 yaş arası) yoğun bir ikinci dil ortamına giren çocuklar, günlük iletişimde daha işlevsel buldukları yeni dili baskın hale getirir ve anadilindeki fonetik altyapıyı zamanla zayıflatır. Bu "dil kayması" psikolojik değil nörolojik bir süreçtir. Önlemenin en etkili yolu, evde anadilinin bilinçli, tutarlı ve yoğun biçimde kullanılmasıdır; ebeveynin "dışarıda onların dili, içeride bizim dilimiz" kuralını uygulaması kritik önem taşır. Tomatis Yöntemi ise anadili frekanslarını yeniden aktive etmek için özellikle annenin sesi ile hazırlanmış ses programları kullanır.

Kritik dönem tezi kısmen doğrudur ancak abartılmıştır. Evet, fonetik adaptasyon için en verimli pencere 0-7 yaş arasıdır; bu dönemde beyin dilin ses profilini büyük ölçüde otomatik biçimde içselleştirir. Bununla birlikte yetişkin beyin "kritik dönem kapısı kapanmış" değil, yalnızca "daha fazla bilinçli çalışma gerektiren" bir modda çalışır. Tomatis Yöntemi tam bu noktada devreye girer: Yetişkinin kulağını, çocukluktaki pasif öğrenmeye benzer bir işitsel uyarım ortamına sokmak, fonetik "tavanı" yükseltir. Pek çok yetişkin danışan, Tomatis seanslarından sonra yıllardır çözemediği aksanı ve dinleme güçlüğünü belirgin biçimde aştığını bildirmektedir.